Άρθρα ,

Η τέχνη της μητρικής αγάπης

28.11.12 Είμαι Παιδί 7 Σχόλια

Θα σας κουράσω σήμερα. Από τη μια οι γιορτές, από την άλλη ο απολογισμός που πρέπει να κάνω (ναι, είναι μια συνήθεια και αυτό), κάτι ο χρόνος που μοιάζει τόσο λίγος σε βαθμό που αναρωτιέμαι γιατί το 24ωρο δεν έχει περισσότερες ώρες..., άρχισα να πληκτρολογώ αυτές τις σκέψεις. Δεν είμαι ειδικός, δεν καπηλεύομαι ξένα πεδία. Είμαι μόνο μια μαμά σαν όλες τις άλλες, με αγωνίες, άγχος και λιγοστό χρόνο. Βλέπω τα παιδιά να μεγαλώνουν, να ανοίγουν φτερά και δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ....

Είμαι καλή μαμά? Μεγαλώνω σωστά το παιδί μου? Ερωτήματα που όλοι έχουμε θέσει, κυρίως στον εαυτό μας. Είναι αλήθεια ότι κάθε νοήμων γονιός προσπαθεί για το καλύτερο. Είναι όμως αρκετό? 
Το καλό είναι μια υποκειμενική έννοια. Κάτι που εγώ θεωρώ καλό, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι καλό και για τον άλλον. Κάνοντας λοιπόν τον δικό μου απολογισμό, ξέρω, όλοι ξέρουμε, ότι γίνονται λάθη. Γίνονται όμως και καλά. Όλα μαζί συνθέτουν αυτό το συνονθύλευμα χαρακτηριστικών που μαζί με κληρονομικούς και εξωγενείς παράγοντες κάνει κάθε άνθρωπο διαφορετικό και μοναδικό συνάμα. 
Στη διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός παιδιού, η οικογένεια και περισσότερο η μητέρα είναι αυτή που θα δώσει τις πρώτες εικόνες παίζοντας τον καθοριστικότερο ίσως ρόλο, τον παίκτη που κινεί τα νήματα  έτσι ώστε να επιτευχθεί ισορροπία ή ανισορροπία. 
"Είμαι καλή μητέρα". "Αγαπώ και φροντίζω το παιδί μου". Όμως η εκπλήρωση των υλικών και συναισθηματικών αναγκών ενός παιδιού, από μόνη της δεν αρκεί. Θα σας φέρω ένα παράδειγμα για αυτό. Αν πάμε πίσω, στα σχολικά μας χρόνια, θα θυμηθούμε εκπαιδευτικούς οι οποίοι πέρασαν, έδωσαν και έμειναν και άλλους που πέρασαν, έδωσαν, αλλά δεν άφησαν ή αυτό που άφησαν είναι σαθρές εικόνες. Άλλοι μας έκαναν να αγαπήσουμε ένα μάθημα και άλλοι να το μισήσουμε θανάσιμα Ξέρετε γιατί? Λόγω της κακής μεταδοτικότητας, θα μπορούσε να πει κάποιος. Και πράγματι έτσι είναι. Πώς θα μεταδώσεις την χαρά, αν ο ίδιος δεν πιστεύεις σε αυτή?
Έχω ξαναπεί ότι το να μεγαλώνεις παιδιά, μοιάζει με γιγάντιο παζλ με χιλιάδες κομμάτια σε μικρή κλίμακα. Πρέπει να βρεις ποιο κομμάτι, πάει που.
Το σημαντικό είναι να καταλάβουμε, ιδιαίτερα εμείς οι μητέρες, ότι η σπουδαιότερη διδαχή για τα παιδιά μας είναι η αγάπη για τη ζωή σε όλες τις, τις μορφές και εκφάνσεις. Και για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει πρώτα εμείς να νιώθουμε όμορφα, δεν νομίζετε?  
"Η μητρική αγάπη είναι μια χωρίς όρους επιβεβαίωση της ζωής του παιδιού και των αναγκών του....
Η Γη της Επαγγελίας (μητρικό σύμβολο) περιγράφεται με το γάλα και το μέλι που ρέουν άφθονα. Το γάλα είναι το πρώτο σύμβολο της έννοιας της αγάπης, δηλαδή της φροντίδας και της ασφάλειας. Το μέλι συμβολίζει την γλυκύτητα της ζωής, την αγάπη γι΄αυτήν και την ευτυχία να είσαι ζωντανός. Οι περισσότερες μητέρες είναι ικανές να δώσουν "γάλα", λίγες όμως είναι ικανές να δώσουν και "μέλι". Για να είναι ικανή μια μητέρα να δώσει και "μέλι", δεν φτάνει να είναι μόνο μια καλή μητέρα, αλλά και ένα ευτυχισμένο άτομο-σ΄αυτό το στόχο πολλές μητέρες δεν φτάνουν. Η επίδραση στο παιδί είναι αποφασιστική. Η αγάπη της μητέρας για τη ζωή είναι τόσο μεταδοτική, όσο και η αγωνία της. Και οι δυο καταστάσεις έχουν μια βαθιά επίδραση στην όλη διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού. Μπορεί κανείς να διακρίνει ανάμεσα στα παιδιά-και στους ενήλικους-εκείνους που πήραν μόνο "γάλα" και εκείνους που πήραν "γάλα και μέλι". 
(απόσπασμα από το βιβλίο Η Τέχνη της Αγάπης/Μητρική αγάπη-Έριχ Φρομ)
Αν σας άρεσε η παρουσίαση, παρακαλώ like & share :))

Για ρίξε μια ματιά και εδώ!

7 σχόλια :

  1. It's up to us!!!
    Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.
    Υπέροχο κείμενο σε ευχαριστούμε που μοιράστηκες αυτές τις σκέψεις μαζί μας.
    <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Υπέροχο το άρθρο σου αγαπητή μου, και πόσο δίκιο έχεις! Αξίζεις βραβειάκια, για έλα σπιτάκι μου htpp://mamafromgreece.blogspot.gr, φιλιά Βικτώρια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αχ βρε Σινα τι ομορφα περιεγραψες το αγχος μιας μανας. Οχι μονο αν μεγαλωνει με φροντιδα το παιδι της, αλλα αν μεγαλωνει και ενα ευτυχισμενο παιδι!
    Οπως ακριβως το ειπες, ειναι υποκειμενικες οι εννοιες "μεγαλωνω σωστα".
    Αυτο με το μελι και το γαλα δεν το ειχα ξανακουσει. Μου αρεσε πολυ και με βρισκει απολυτα συμφωνη! Εγω παντως θελω τα παιδια μου να εχουν και τα δυο και κυριως το μελι!!!!!! Και το μελι δεν "παραγεται" απο τα υλικα αγαθα που εχει ενα παιδι αλλα μεσα απο μια ευτυχισμενη και γεματη αγαπη οικογενειακη ζωη:) καληνυχτα Σινα ( και πειτε μου μετα πως να ανεβασω αναρτηση οταν μπαινω δεξια κι αριστερα και διαβαζω τετοιες αναρτησεις και χαζευω....περασα και απο την Ασπασια πριν και με αναστατωσε...ουφ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλησπέρα Δήμητρα. Το κείμενο στο τέλος είναι από το βιβλίο Η Τέχνη της Αγάπης του Έριχ Φρομ.
    Ποια ανάρτηση, τι έγινε και αναστατώθηκες?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημερουδια! Αναστατωθηκα εννοω ανατριχιασα/συηκινηθηκα. Της Ασπασιας του my lovable baby που γραφει για τα χριστουγεννα την αναρτηση εννοω Μετα απο σενα χτες, μπηκα και στη Κατερινα του kapa και εκει ηταν που σηκωθηκε τριχα. Με εχετε μαγεψει κακουργες bloggers:)

      Διαγραφή
  5. Πολύ ωραίο κείμενο! Και πόσο αληθινό! Να δούμε τριγύρω,ε; Όντως..οι πιο πολλοί έχουν πάρει μόνο το γάλα..κρίμα δεν είναι; Στο χέρι μας είναι, για τα παιδιά μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή