Απόκριες ,

Ένα ιππότης για την Βασούλα- making memories

25.1.13 Είμαι Παιδί 7 Σχόλια

Καλημέρα φίλοι μου. Ακολουθώντας την συμβουλή μια διαδικτυακής φίλης (γλυκιά μου Δήμητρα!!!) είπα σήμερα να κάνω μια πιο προσωπική ανάρτηση, κοινοποιώντας δικές μου φωτογραφίες. Όχι φυσικά για να δείτε πως ήμουν πριν.....χρόνια, αλλά γιατί θέλω να τονίσω την σημαντικότητα του να αφιερώνουμε χρόνο στα παιδιά μας. Οι κατασκευές και τα παιχνίδια, πέρα από την εκπαίδευση, εκμάθηση και την δημιουργικότητα που προσφέρουν, είναι το κλειδί των θετικών αναμνήσεων. Εμείς οι γονείς φτιάχνουμε αναμνήσεις! Και είναι στο χέρι μας αν αυτές θα είναι ευχάριστες ή δυσάρεστες. Ξέρω, ο χρόνος μας είναι λίγος, οι υποχρεώσεις πολλές, τα προβλήματα ακόμα περισσότερα. Όμως αν μπορούμε να αναλωθούμε σε τόσα πράγματα ταυτόχρονα, σίγουρα μπορούμε να αφιερώσουμε και λίγο χρόνο στο παιδί μας, μέσα στο ήδη βεβαρημένο μας πρόγραμμα. 
Σκεφτόμουν λοιπόν τις δικές μου αναμνήσεις και για να είναι και πιο επίκαιρο το θέμα, μου ήρθαν στο νου οι αποκριάτικες στολές που μου έραβε η μητέρα μου.
Το πρακτικό μέρος: Για να αγοράσεις ένα καλό ποιοτικά κουστούμι χρειάζεται να ξοδέψεις αρκετά χρήματα. Φυσικά υπάρχει πάντα και η επιλογή του να διαλέξεις κάτι πιο οικονομικό, αλλά η αλήθεια είναι ότι τα πιο οικονομικά δεν μου αρέσουν και πολύ (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κατά καιρούς δεν έχω αγοράσει). Αν είσαι διατεθειμένος να αφιερώσεις χρόνο, το χειροποίητο είναι  καλύτερο. 
Φτιάχνοντας Αναμνήσεις
Όταν ήμουν εγώ παιδί είχα την τύχη, επειδή η μητέρα μου ξέρει να ράβει, να έχω κάθε χρόνο καινούρια στολή. Θυμάμαι την όλη διαδικασία σαν γιορτή. Η επιλογή του υφάσματος, οι πρόβες (αυτό το βαριόμουν λιγάκι), η ανυπομονησία μέχρι να ολοκληρωθεί το κουστούμι, ο συνδυασμός με τα απαραίτητα αξεσουάρ, κορώνα, ραβδάκι και τα σχετικά και τέλος-τέλος το πολυπόθητο αποτέλεσμα, η ολοκλήρωση της στολής και η τελική πρόβα. Το όνομα κάθε στολής είχε επίσης μεγάλη σημασία γιατί ποτέ δεν ήταν ίδιο, ποτέ δεν ήταν σαν τα γνωστά πριγκίπισσα, νεράιδα κτλ. Έχω την αίσθηση ότι επιστράτευε την φαντασία της κάθε φορά για να δώσει ένα ταιριαστό όνομα. Από τις πιο αγαπημένες μου δημιουργίες της ήταν ένα φουστάνι μακρύ, σε ροζ-κουφετί χρώμα και χρυσές τρέσες, το οποίο έμοιαζε πάρα πολύ με αυτό της σημερινής barbie Ραπουντζέλ. Το είχα κυριολεκτικά λατρέψει. Και πώς το λένε? την ρώτησα όταν το τελείωσε. Ρόδο της Αυγής!, μου απάντησε. Και όταν με ρωτούσαν στην αποκριάτικη γιορτή του σχολείου τι είσαι ντυμένη? Ρόδο της Αυγής και την έφτιαξε η μαμά μου, απαντούσα όλο καμάρι. Τα παιδιά καμαρώνουν για τους γονείς τους. Η αλήθεια είναι ότι είχε φτιάξει φανταστικά πράγματα και με στεναχωρεί που τίποτα από αυτά δεν έχει διασωθεί, πέρα από λιγοστές ξεθωριασμένες φωτογραφίες, γιατί ναι μεν οι δικές μου μνήμες υπάρχουν χαραγμένες και τίποτα δεν μπορεί να τις σβήσει, αλλά θα ήταν όμορφο ενθύμιο και για τα δικά μου παιδιά. 
Αυτή την στολή την θυμάμαι αχνά. Ήταν κάτι σαν Αμαζόνα, όπως έλεγε και την αμέσως επόμενη χρονιά, κάποια από τα υλικά ανακυκλώθηκαν, με άλλο πουκάμισο και μικρές αλλαγές μεταμορφώθηκε σε κουστούμι μπαλαρίνας.
Το φόρεμα που φοράω στη φωτογραφία, και το φόρεμα της κούκλας είναι χειροποίητα ραμμένα από την μαμά:))
Το παλτουδάκι, επίσης.
Δεν σας παροτρύνω να αρχίσετε να ράβετε και να φτιάχνετε τα πάντα. Το σημερινό post είναι μόνο ένα παράδειγμα, είναι οι δικές μου αναμνήσεις. Αν όμως ρίξετε μια ματιά στα θέματα που έχω κοινοποιήσει εδώ στο Είμαι Παιδί,  είναι σίγουρο ότι θα βρείτε κάτι που να σας αρέσει και να κάνει για εσάς. Το σκεπτικό είναι πάντα το ίδιο. Εύκολο, δύσκολο, υπερβολικό ή όχι, φτιάξτε και χαρίστε τις πιο όμορφες αναμνήσεις στα δικά σας παιδιά!

Αν σας άρεσε η παρουσίαση, παρακαλώ like & share :))

Για ρίξε μια ματιά και εδώ!

7 σχόλια :

  1. μπράβο στη μαμά τη χρυσοχέρα...!! μήπως να μας κάνει κανένα μαθηματάκι on line?? πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ ωραία ανάρτηση!!Και τί όμορφη που ήσουν μικρούλα!!(Φαντάζομαι και τώρα απλά δε σε έχω δει) Καλό σαβ/κο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τρόμαξα στην αρχή ότι έπρεπε να αρχίσω το ράψιμο:) Σίνα μας γλυκιά τι υπέροχη υπέροχη ανάρτηση είναι αυτή!!! Απορώ τόσο καιρό γιατί δεν μας γράφεις που έχεις τόσα να μας πεις!
    Ε μα ειναι δυνατόν με τέτοια καταπληκτική και χρυσοχέρα μανούλα να μην πέσει το μήλο κάτω από τη μηλιά;;; Οι στολές είναι πανέμορφες και εσύ ακόμα πιό γλυκούλα!
    Πόσο δίκιο εχεις για τα παιδιά που καμαρώνουν για τους γονείς. Τα δικά σου πάντως θα ειναι παγώνια:)
    Θέλουμε κι άλλες τέτοιες αναρτήσεις! Μας άνοιξες την όρεξη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. με την όρεξη θα μείνεις!!! χαχαχα δεν είναι κάθε μέρα του Αγιαννιού!!!

      Διαγραφή
  4. μπραβο στην μανουλα!!τι ωραια πραγματα που εκανε!!κ εσυ μια γλυκα ησουν!!! κι εγω αυτο θελω ,να φτιαχνω πραγματα για την μικρη μου κ να καμαρωνει!!!σε ευχαριστω για τις ιδεες που μας δινεις!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Έτσι όπως τα λες είναι! Και τι όμορφες φώτο! Μπράβο και στη μαμά σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τι κούκλα!!! Μπράβο στην μητέρα σου!! Και για το ράψιμο, αλλά και για το τόσο ωραίο γούστο!!! Υπέροχα όλα όσα μας έδειξες!! Είναι υπέροχες οι αναμνήσεις!!!
    Καλό σ/κο να έχεις!!!
    Φιλιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή