Άρθρα ,

Προσοχή στον έπαινο-Επιβράβευση και εξυπνάδα

12.2.13 Είμαι Παιδί 11 Σχόλια

Τελευταία ακούω όλο και πιο συχνά γονείς να πλέκουν εγκώμια για την εξυπνάδα των παιδιών τους, τις περισσότερες των περιπτώσεων παρουσία αυτών, σε σημείο που άρχισα να αναρωτιέμαι αν η νέα γενιά είναι πραγματικά τόσο προνομιούχα σε δείκτη νοημοσύνης, ή αν εμείς έχουμε ξεπεράσει το μέτρο της λογικής κάνοντας περισσότερο κακό, παρά καλό. Η μεγάλη αντίφαση είναι ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι οι ίδιοι γονείς, που αντιμετωπίζουν προβλήματα όπως ακραίες και επιθετικές συμπεριφορές ή παιδιά με μειωμένη αυτοεκτίμηση. Όλο αυτό με έκανε να μπω στην διαδικασία να το ψάξω λιγάκι παραπέρα και είναι πράγματι πολύ ενδιαφέρον τα όσα βρήκα.
Η επιβράβευση αποτελεί το σημαντικότερο ίσως κομμάτι στο χτίσιμο της προσωπικότητας των παιδιών. Αποτελεί κίνητρο στη μόρφωση και συμβάλλει στην διαμόρφωση του χαρακτήρα. Τα παιδιά μικρής ηλικίας έχουν ανάγκη την επιβράβευση των γονιών τους. Είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό. Πόσο σίγουροι όμως είμαστε ότι ο τρόπος που επαινούμε και επιβραβεύουμε το παιδί είναι και ο σωστός? Πόσο αμερόληπτος μπορεί να είναι ένας γονιός όταν πρόκειται για το παιδί του και ποιο είναι το αντίκτυπο στην μετέπειτα εξέλιξη ένας καταιγισμός επιβραβεύσεων? Η αλήθεια είναι ότι αρκετές φορές δυσκολευόμαστε να δούμε την πραγματικότητα και εξιδανικεύουμε τα ανδραγαθήματα του σπλάχνου μας. Είναι σημαντικό να εξετάσουμε την διαφορά ανάμεσα στο "Είσαι πολύ έξυπνος" με το "Μου αρέσει ο τρόπος που το έκανες αυτό" ή ακόμα καλύτερα "Μπράβο, πρέπει να είσαι περήφανος για τον εαυτό σου".
Ο λανθασμένος χειρισμός επιβράβευσης μπορεί να έχει αρνητικά αποτελέσματα παρά την καλή μας πρόθεση.
Όταν επαινείς συνεχόμενα ένα παιδί για τις ικανότητες του, λέγοντας του πόσο έξυπνο είναι, το κάνεις να επικεντρωθεί στο φαίνεσθαι και όχι στο μαθαίνειν. Του διδάσκεις ότι οφείλει να είναι έξυπνο, με αποτέλεσμα να βλέπει τις μελλοντικές αποτυχίες του, ως αποτέλεσμα βλακείας. Μελέτες έχουν δείξει ότι κατά την διάρκεια της σχολικής εκπαίδευσης, τα παιδιά που συχνά οι γονείς αποκαλούν "έξυπνα", έμμεσα τα χειραγωγούν στο να είναι έξυπνα και είναι και αυτά που τελικά τα παρατάνε γρήγορα ή επιλέγουν απλές εργασίες προκειμένου να μην εκτεθούν. Αντίθετα, τα παιδιά που έχουν μάθει από μικρή ηλικία ότι η νοημοσύνη είναι μεταβλητή και μπορεί να βελτιωθεί είναι καλύτεροι μαθητές. 
Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι για άλλη μια φορά ο γονιός είναι αυτός που παίζει τον καθοριστικό ρόλο και οφείλει να κρατά τις ισορροπίες. Η θετική ανάδραση πρέπει να διακατέχεται από μέτρο και οι λέξεις να είναι προσεκτικά βαλμένες ώστε να συμβάλλουν σε μια συνεχόμενη προσπάθεια για βελτίωση.
"Νομίζω ότι μπορείς να το κάνεις αυτό"
"Αν χρειαστείς τη βοήθεια μου είμαι εδώ"
"Φαίνεται ότι προσπάθησες σκληρά για να..."
"Κοίτα πόση πρόοδο έκανες στο..."
"Αν δεν είσαι ικανοποιημένος, τι θα μπορούσες να κάνεις?"
"Μπράβο η σκληρή δουλειά σε ανταμείβει"

Διδάξτε τα παιδιά ότι ο εγκέφαλος είναι ένας μυς που μέσα από την άσκηση γίνεται πιο ισχυρός (Carol Dweck)

Διαβάστε επίσης: Χαρισματικά παιδιά

Αν σας άρεσε η παρουσίαση, παρακαλώ like & share :))

Για ρίξε μια ματιά και εδώ!

11 σχόλια :