Άρθρα ,

Εσύ τί βαθμό πήρες στις εξετάσεις της τέχνης του να είσαι γονιός?

24.2.13 Είμαι Παιδί 5 Σχόλια

Κάθε στιγμή της ζωής μας είναι μοναδική και μη επαναλήψιμη. Κι όσο κι αν μακρινό σας φαίνεται τώρα, σύντομα έρχεται η ώρα που θα δείτε παιδιά σας να ανοίγουν τα δικά τους φτερά. Είναι εκείνη η στιγμή που αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε ότι μεγάλωσαν και είναι σε θέση να κάνουν επιλογές καθορίζοντας την μετέπειτα εξέλιξη τους, είτε επαγγελματικά, είτε σε προσωπικό επίπεδο.

Για όλους εμάς τους γονείς αυτό είναι κάτι που μας κάνει περήφανους και συνάμα μας τρομάζει. Περήφανους, γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερη επιβεβαίωση για έναν γονιό από το να βλέπει το παιδί του να χτίζει την ζωή του βήμα-βήμα. Σε αυτό το στάδιο εύλογοι φόβοι γεννιούνται όπως "θα τα καταφέρει?" "θα κάνει την σωστή επιλογή?" Είναι μια περίοδος που και για εμάς αποτελεί έκπληξη γιατί έρχεται επιτέλους η πολυπόθητη ώρα να "θερίσουμε την σοδειά που επί έτη καλλιεργούσαμε".  Και κάπως έτσι  είναι πραγματικά.
Όταν αποκτάς παιδιά φροντίζεις γι αυτά με τον καλύτερο τρόπο. Κάθε λογικός γονιός αυτό κάνει. Προσπαθείς να τα διδάξεις, να τους δώσεις αρχές και εφόδια, παρέχεις όλους τους δυνατούς πόρους ώστε να αποκτήσουν μόρφωση, υποδομή και αξίες. Είτε εκούσια, είτε ακούσια. 

Δίνοντας  τις σωστές βάσεις.
Κάνε το σωστό ακόμα κι όταν κανένας δεν κοιτάει.
Όλα μα όλα συντελούν στο χτίσιμο ενός νέου ανθρώπου. Κατά ένα τρόπο λοιπόν πρόκειται και για τις δικές μας εξετάσεις. Πώς λοιπόν να μην έχουμε άγχος και αγωνία για τα αποτελέσματα αυτών?
Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που στην τέχνη του να είσαι γονιός πρέπει να έχουμε προσοχή και σύνεση.

Έτσι και αλλιώς τα παιδιά μαθαίνουν από εμάς.
Πες μου και θα το ξεχάσω
Δίδαξε το μου και μπορεί να το θυμηθώ
Συμπεριέλαβε με και θα μάθω!
Το λάθος είναι λάθος ακόμα κι όταν όλοι το κάνουν.
Το σωστό είναι σωστό ακόμα κι όταν κανένας δεν το κάνει!
Από την πρώτη στιγμή που σε αντίκρισα σε αγάπησα όπως μόνο μια μητέρα μπορεί να αγαπήσει. Το μόνο πράγμα που επιθυμώ περισσότερο είναι να είσαι ευτυχισμένη. Θα είμαι πάντα δίπλα σου ακόμα και όταν δεν φαίνομαι..., όταν νομίζεις ότι δεν ακούω, εκεί, να σε παρατηρώ καθώς μεγαλώνεις. Nα αφουγκράζομαι τις ανησυχίες και τους φόβους σου. Στο σημαντικότερο και στο πιο ασήμαντο...(για την Σίσσυ).

φωτογραφικό υλικό: www.technologyrocksseriously.com

Αν σας άρεσε η παρουσίαση, παρακαλώ like & share :))

Για ρίξε μια ματιά και εδώ!

5 σχόλια :

  1. Τι γλυκιά αφιέρωση στο τέλος..Άρχισε το πέταγμα σιγά σιγά, ε;
    Όσα έγραψες είναι τόσο σωστά, πρέπει να τα θυμόμαστε πιο συχνά..
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Υπέροχη δημοσίευση!
    Καταπληκτικός τίτλος!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. καταπληκτικη η αναρτηση σου!!πολυ συγκινητικη η τελευταια παραγραφος!!φιλακια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τα παιδιά μας... η εικόνα μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αχ αυτές οι εξετάσεις είναι ένας καθημερινός αγώνας. Όσο ήταν μικρά τα παιδιά μου και η φροντίδα τους ήταν το κύριο μέλημά μου, νόμιζα ότι ήταν εύκολα τα πράγματα. Όσο μεγαλώνουν, δυσκολεύουν τα πράγματα γιατί πρέπει και να τα συμβουλεύω. Και οι συμβουλές αυτές θα είναι σωστές? Σε κάθε δύσκολη κατάσταση, πως ξέρουμε ποιο ειναι το σωστο? Πως τα μεγαλώνουμε να γινουν σωστοί και ανεξάρτητοι άνθρωποι?
    Αχ Σίνα, από τωρα σκέφτομαι την εφηβεία και αυτό το πέταγμα....
    Μάζευε συμβουλές να μας δίνεις:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή