Απόκριες ,

Παππούς και εγγονή έφτιαξαν χαρταετό

14.3.13 Είμαι Παιδί 5 Σχόλια

Ένα έθιμο της Καθαράς Δευτέρας είναι και το πέταγμα του χαρταετού. Όμορφο έθιμο! Όταν ήμουν παιδί, ήταν μια μέρα που την περιμέναμε πώς και πώς. Ο πατέρας μου ήταν αυτός που θα πήγαινε στο ξυλουργείο για να κόψει τα ξύλα του σκελετού. Μετά με την βοήθεια του αδερφού μου, έκοβαν και κολλούσαν το χαρτί, έφτιαχνε τα ζύγια, ώστε να είναι σίγουρος ότι θα πετάξει καλά, έβαζε την καλούμπα και τέλος σειρά είχε ή ούρα. Την ουρά την φτιάχναμε από παλιές εφημερίδες, λωρίδες χαρτιού που κόβαμε και δέναμε με σπάγκο. Όσο πιο μεγάλος, τόσο πιο εντυπωσιακός. Και μετά την ημέρα της Καθαράς Δευτέρας θυμάμαι, πηγαίναμε συνήθως Πάρνηθα και κάπου εκεί σε κάποιο ξέφωτο πετούσαμε τον χαρταετό μας. Και ξέρετε κάτι? Πάντα πέταγε!

Αρκετά χρόνια πριν, όταν κοιτούσα από το παράθυρο μια τέτοια μέρα, ο ουρανός ήταν γεμάτος χαρταετούς. Ήταν τόσοι πολλοί που δυσκολευόσουν να τους μετρήσεις. Σήμερα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει. Ελάχιστες αλάνες, λίγοι και οι χαρταετοί. Και για να είμαι ειλικρινής ούτε εμείς πετάμε πια. Ο πατέρας μου κάθε χρόνο τρώγεται. Βλέπεις ήταν ο κατασκευαστής και με τόσων χρόνων εμπειρία, το θεωρεί άδικο να μην τηρούμε το έθιμο. Σήμερα το απόγευμα λοιπόν η Νονούλα κατέβηκε στους δικούς μου. Λίγη ώρα μετά ανέβηκε αλαφιασμένη. Σπάγκο, θέλω σπάγκο! Τι τον θέλεις τον σπάγκο, την ρώτησα. Θα δεις, θα δεις, δώσε μου τώρα σπάγκο! Κανά μισάωρο μετά επέστρεψε σπίτι με τον δικό της mini χαρταετό! Της τον είχε φτιάξει ο πατέρας μου!!. Αν και δεν είχε τα κατάλληλα υλικά (κάτι καλάμια από τον κήπο μάζεψε), και είναι μαθηματικώς βέβαιο ότι δεν θα πετάξει....του λείπει και η ουρά....τον ευγνωμονώ που έκανε αυτό που θα έπρεπε να κάνουμε εμείς! Το πόσο ενθουσιάστηκε η μικρή, δεν λέγεται!!

Για ρίξε μια ματιά και εδώ!

5 σχόλια :