Λίγες σκέψεις ,

Το 1/3 της καρδιάς μου

12.4.13 Είμαι Παιδί 32 Σχόλια

Όταν είσαι έφηβος, έχεις τον κόσμο μέσα στα χέρια σου! 
Η ζωή σου χαμογελά πλατιά και το μέλλον φαίνεται πολύ μακρινό για να ανησυχείς.
Ζεις την κάθε στιγμή! 
Κάθε σου μέρα είναι και μια καινούρια αρχή, μια νέα πρόκληση. 
Ονειρεύεσαι δυνατά και υπερασπίζεσαι με πάθος το όνειρο σου. 
Έχεις άποψη, επιχειρήματα και πειθώ. Ακόμα κι αν είναι νύχτα, εσύ μπορείς να την βαπτίσεις μέρα. Αρκεί να το θέλεις. 
Αν δεν σου αρέσει κάτι, κλείνεις τα αυτιά σου με δυνατή μουσική, θυμώνεις αλλά για λίγο, μετά το ξεχνάς. Χαμογελάς...
Χαμογελάς και φτιάχνει η μέρα μου!
Αναλογίζομαι πόσες φορές με έκανες να νιώσω περήφανη και είναι πολλές. Την πρώτη φορά που σε έβαλαν στην αγκαλιά μου και εγώ ανίδεη σε κοιτούσα γεμάτη απορία...τούτο το μικρό πλασματάκι είναι δικό μου? Και ύστερα, ήσουν μόνο 10 μηνών όταν περπάτησες, ενός έτους όταν μίλησες, σε όλα γρήγορη! Δεν θα ξεχάσω την μέρα που είχαμε πάει για ψώνια και η ιδιοκτήτρια του καταστήματος θέλησε να σε φιλέψει καραμέλες. Και εσύ με ύφος 40 καρδιναλίων, της απάντησες. "Σας ευχαριστώ αλλά δεν θέλω" Και όταν σε ρώτησα γιατί δεν πήρες αφού σου αρέσουν οι καραμέλες μου απάντησες με σοφία ενήλικα "δεν παίρνουμε πράγματα από αγνώστους!" Είχα μείνει άφωνη από την απάντηση σου. Τεσσάρων και είχες αποστηθίσει τόσο καλά τα παραμύθια που σου διάβαζα, που προσποιήθηκες  στην ξαδέρφη σου ότι ξέρεις ήδη να διαβάζεις. Θυμάσαι? Ήξερες ακόμα και πότε πρέπει να γυρίσεις την σελίδα! Και μετά στο νήπιο, η Ειρήνη του Αριστοφάνη, Mαργαρίτα, τόσες γιορτές!. Την ημέρα που σε πήγα για πρώτη φορά στην ενόργανη. Στο ίδιο γυμναστήριο που ήμουν και εγώ...πόσα χρόνια πίσω με πήγες. Και ήσουν καλή. Καλύτερη από εμένα. Στους πρώτους σου αγώνες δάκρυσα. Πέντε χρόνια μετά μου ανακοίνωσες τέρμα! Είχες αλλάξει προπονήτρια και αυτό ήταν το τέλος. Και το σεβάστηκα. Σειρά είχε ο χορός. Τον λάτρεψες. Ακόμα τον λατρεύεις. Και μετά οι επιτυχίες σου στα αγγλικά. 2 χρονιές χωρίς δίδακτρα, δώρο για την καλύτερη μαθήτρια του φροντιστηρίου. Και στο σχολείο τα ίδια. Και μετά εγώ έφυγα.... Και εσύ εκεί, μικρή μανούλα για την αδερφή σου που σε χρειαζόταν. Σε άφησα παιδί, σε βρήκα γυναίκα! Πριν λίγες μέρες έγινες 17 και όλοι παρατηρούν πόσο πολύ μοιάζουμε. Εσύ θυμώνεις και εγώ χαμογελώ, γιατί ξέρω ότι είσαι ήδη καλύτερη από εμένα!
Έχεις ήδη ανοίξει φτερά και εύχομαι να μπορούσα να πετάξω μαζί σου, μόνο για να σε παρατηρώ. Δεν ξέρω τι με έπιασε σήμερα. Να, φταίει που ήταν δύσκολη η μέρα, φταίει που χάλασε και το ρημαδοψυγείο, φταίει που είμαι κουρασμένη...Σε φιλώ. Να περάσεις όσο πιο όμορφα μπορείς καρδιά μου αύριο! 

Για ρίξε μια ματιά και εδώ!

32 σχόλια :