Διάφορα

...για την δασκάλα μου

12.6.13 Είμαι Παιδί 9 Σχόλια

Δεν υπάρχει ενήλικας που να μη θυμάται την πρώτη του δασκάλα. Και είναι πραγματικά τυχεροί εκείνοι που έχουν συνδυάσει το πρόσωπο της με όμορφες αναμνήσεις. Για τα μικρά παιδιά, ιδιαίτερα για εκείνα που αφήνουν το νήπιο, ή που τελειώνουν τις πρώτες τάξεις του δημοτικού, η δασκάλα είναι ένα πολύ ιδιαίτερο πρόσωπο.
Είναι εκείνη που θα διδάξει και θα χτίσει τις βάσεις της μάθησης, που θα θέσει τα πρώτα όρια εκτός σπιτιού, που θα προετοιμάσει το παιδί για τη συνέχεια. Αυτή  που θα κάνει ένα παιδί να αγαπήσει ή να μισήσει το σχολείο θανάσιμα. Που θα ξεκλειδώσει το παράθυρο των δυνατοτήτων, δεξιοτήτων, εικόνων ενός παιδιού, δείχνοντας του ένα καινούριο ολάκερο κόσμο. Καλοσυνάτη, χαμογελαστή και προσεγγίσιμη, τόσο όσο και μια μαμά, δεν είναι τυχαίο που τα παιδιά ταυτίζονται μαζί της. Οφείλει να είναι διορατική και ευρηματική και να έχει μια αρμονική σχέση, χωρίς διαχωρισμούς με όλα τα παιδιά της τάξης.
Δεν είναι επάγγελμα αυτό, αλλά λειτούργημα!
Το προφίλ που μόλις σας περιέγραψα, ίσως σε κάποιους από εσάς φαντάζει ιδανικό, όμως η αλήθεια είναι ότι έτσι θα έπρεπε να είναι. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο!
Σε λίγες μέρες τα σχολεία κλείνουν για τις καλοκαιρινές διακοπές. Θα ήταν όμορφο λοιπόν να κάνουμε στο παιδί μας ένα μικρό μάθημα ανταποδοτικότητας, φτιάχνοντας ένα δώρο για τη δασκάλα. Προσωπικά δεν θα επέλεγα έτοιμο. Οι επιλογές είναι πολλές. Μια κάρτα, μια κατασκευή, ένα album με ζωγραφιές, ένα λουλούδι, βοηθώντας το παιδί να εξωτερικεύσει τα συναισθήματα  του και αποδίδοντας ένα μικρό αλλά σημαντικό φόρο τιμής στον άνθρωπο που το βοηθά να μεγαλώσει.
Αν σας άρεσε η παρουσίαση, παρακαλώ like & share :))
πηγές φωτογραφιών: εδώ και εδώ

Για ρίξε μια ματιά και εδώ!

9 σχόλια :