Πάσχα ,

Μα τι αγαπημένα αδελφάκια!!

16.4.14 Είμαι Παιδί 3 Σχόλια

 
Προχθές διάβαζα την ανάρτηση της Μάχης που έλεγε για εκείνες τις μέρες που η γκρίνια των παιδιών, φθάνει στο αποκορύφωμα και σκεφτόμουν δεν μπορεί, εμένα είχε κατά νου!! Αλλά πάλι όχι γιατί ξέρω ότι λίγο ή πολύ όλοι όσοι έχουμε παιδιά τις έχουν βιώσει και τις βιώνουμε καθημερινά. ''Η καλή η μέρα από το πρωί φαίνεται'' όπως λέει και το σοφό ρητό και καλά τα λέει γιατί κάπως έτσι πάει. 
Από την ώρα που ξεκίνησαν οι διακοπές του Πάσχα, περνούν την μέρα τους με τσακωμούς και μαλλιοτραβήγματα. Επίσης έχουν επιδοθεί στο ποιος θα κάνει τον καλύτερο στολισμό... (και δεν αναφέρομαι στον πασχαλινό φυσικά).
Αν κάνεις το λάθος και βρεθείς στο πεδίο της μάχης, κυριολεκτικά της έβαψες! 
Θα πάρεις το μέρος του μικρού; Θυμώνει το μεγαλύτερο... 
Θα πάρεις το μέρος του μεγαλύτερου; Θυμώνει το μικρότερο και πάει λέγοντας. 
Δοκίμασα να τα τιμωρήσω ανεξάρτητα από το ποιος φταίει ή όχι, αλλά πιστέψτε με δεν έπιασε. Ο Νικόλας στο άκουσμα της λέξης τιμωρίας στην αρχή κλαψουρίζει, μετά αρχίζει τις διαπραγματεύσεις και στην συνέχεια δεν σταματά το μπίρι, μπίρι μέχρι που τα νεύρα σου θα χτυπήσουν, όχι κόκκινο, όχι πράσινο, αλλά όλα τα χρώματα του ουράνιο τόξου μαζί! Και όλα αυτά μόνο με την αναγγελία. 
Η δε Νόνη ως μεγαλύτερη κάνει εξαρχής ερωτήσεις. Γιατί να μπω τιμωρία; Και πόσο θα κρατήσει; Γιατί το ένα, γιατί το άλλο. Ένας καταιγισμός ερωτήσεων. Αυτό δεν λέγεται αντιπερισπασμός; 
Και από εκεί που πάω για την διευθέτηση της διαμάχης, βρίσκομαι εμπλεκόμενη, κάποια στιγμή κουράζομαι, να μη σας πω ότι ξεχνώ με τόση μουρμούρα τον λόγο για τον οποίο ξεκίνησε όλο αυτό και είμαστε πάλι στην αρχή!!
Απορείς ε;; Γιατί;; Επειδή έχω blog και κοινοποιώ αναρτήσεις για παιδιά και πώς θα τα απασχολήσετε δημιουργικά, δεν σημαίνει ότι καταφέρνω να απασχολώ δημιουργικά και τα δικά μου!!! Ή τουλάχιστον όχι πάντα. Τώρα θα μου πείτε που κολλάει όλο αυτό το παραλήρημα με τις φωτογραφίες; Θα σας πω αμέσως.
Ο χθεσινός τσακωμός ξεκίνησε από ένα τριαντάφυλλο. Θυμάστε την προηγούμενη ανάρτηση με τα λουλούδια; Αυτό ήταν και το μήλο της Έριδος. Ο Νικόλας έκοψε ένα τριαντάφυλλο (ναι, από αυτά που μου φέρνουν και εγώ χαίρομαι...), το οποίο του το βούτηξε η Νόνη και το αποτέλεσμα ήταν να γίνουν μαλλιά κουβάρια. Η γκρίνια συνεχίστηκε μέχρι το βράδυ για διάφορους σοβαρούς λόγους, όπως ''θέλω να παίξουμε'' ''ναι, αλλά εγώ δεν θέλω'', '' σου είπα ότι δεν το κάνουμε έτσι αυτό'' και κουλουπού, κουλουπού, ενώ η λέξη ''μαμαααά'' σε όλους τους τόνους, θα πρέπει να ακούστηκε ίσα με σαράντα φορές μέσα στην μέρα. Εεε μα, άνθρωπος είμαι, μια λύση βρε παιδιά, κάτι πρέπει να σκαρφιστώ η γυναίκα... Την λύση μας την έδωσαν τα κουλούρια (και εσύ δεν το σκεφτόσουν νωρίτερα...).
Πλάθω κουλουράκια με τα 2 χεράκια, ο φούρνος θα τα ψήσει, το σπίτι θα μυρίσει!!! Είδατε τα καμάρια μου πώς ηρέμησαν;;; Τα κοιτάζεις και λες: ''μα τι αγαπημένα αδελφάκια"
Μη γελιέστε, η χαρά μου δεν κράτησε και πολύ. Σήμερα πάλι τα ίδια είχαμε :(( 
Τουλάχιστον μας έμειναν τα κουλουράκια!!! 
Πότε θα ανοίξουν τα σχολεία είπαμε;;;;
Καλό  Πάσχα με υγεία και αγάπη!!

Για ρίξε μια ματιά και εδώ!

3 σχόλια :

  1. Χαχαχαχα είναι αυτό που λένε, πως τα παιδιά είναι αγγελούδια όταν κοιμούνται !!! Τουλάχιστον όταν κάνουν γλυκά συνεργάζονται οπότε στρωθείτε στη παραγωγή!! Καλή Ανάσταση να έχετε και του χρόνου σου εύχομαι με λιγότερους μπελάδες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τρέμω, οι σχολικές διακοπές μάς αρχήσουν αυριο....

    Καφεδάκι, φιλιά και κουλουράκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. χαχαχαχα έτσι ήμουν και γω παλιά με το αδερφό μου. Ευτυχως μεγαλώσαμε :)

    mononai.blogspot.gr
    fetoula.blogspot.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή